خطر استفاده از زالو در درمان سکته مغزی

نویسنده مطلب: فیزیوتراپیست محمدرضا جان پور

خطر استفاده از زالو در درمان سکته مغزی

مغز انسان مرکز فرماندهی به کل بدن بوده و کلیه فعالیتهای حسی و حرکتی انسان، در گرو عملکرد طبیعی مغز است.
عملکرد طبیعی مغز نیازمند خونرسانی کافی به بافت مغز بوده و این خونرسانی توسط عروق زیادی انجام میشود.
در صورتیکه به هر دلیلی خونرسانی به مغز دچار اختلال شود، عملکرد طبیعی مغز مختل شده
و علائم مختلفی مانند اختلال تکلم، فلج یک نیمه صورت یا بدن، سرگیجه،
اختلال تعادل و … که از علائم سکته مغزی هستند بروز میکنند.

در واقع به دنبال بسته شدن یکی از رگهای مغز با ایجاد یک لخته خون و نرسیدن خون
به بخشی از مغز، عملکرد آن بخش از مغز مختل شده و سکته مغزی رخ میدهد.

مهمترین اصل در موفقیت درمان در بیماران سکته مغزی، درمان هرچه سریعتر بیمار است.
استفاده از داروهای حلال لخته خون اولین اقدام درمانی است.
اغلب این داروها تنها در ساعات اولیه بروز سکته مغزی قابل استفاده و داراری اثر درمانی هستند.
این داروها با حل کردن لخته ای که منجر به بسته شدن یکی از رگهای مغز شده، موجب باز شدن رگ و برقراری دوباره خونرسانی به مغز میشوند.

متاسفانه اخیرا افرادی بدون داشتن مطالعات علمی کافی، مدعی درمان سکته های مغزی با زالو هستند.
با توجه به اینکه در بزاق زالو ماده هیرودین وجود دارد که شبیه به هپارین است و از آنجا که مصرف هپارین،
در ساعات اولیه پس از بروز سکته های مغزی ممنوع است و با خطر خونریزی بیش از حد همراه است،
استفاده از زالو یک درمان غیر استاندارد و غیرعلمی بوده و با خطرات و عوارض جبران ناپذیری مانند خونریزی مغزی همراه است.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *