نقش ورزش و فعالیت بدنی در کاهش حمله های صرع

نویسنده مطلب: فیزیوتراپیست محمدرضا جان پور

نقش ورزش و فعالیت بدنی در کاهش حمله های صرع

نتایج تحقیقاتی که به تازگی انجام گرفته نشان می دهد که داشتن فعاليت‌ هاي منظم بدني
با کاهش تحريک‌هاي الکتريکي شبه صرعي در مغز،
مي‌ تواند در کنترل و کاهش تعداد حملات صرع نقش داشته باشد.

به گفته متخصصان حمله صرع معمولا در حالت خواب، استراحت، بيکاري و زمانی که فرد فعالیت خاصی انجام نمی دهد رخ مي‌دهد.

تحقيقات نشان داده‌اند که اندورفين‌ ها (مواد شبه‌ افيوني طبيعي بدن)
در طول ورزش افزايش یافته و از این راه ورزش می تواند موجب کاهش حملات صرع و تشنج شود.

عوارض و مرگ‌ومير مرتبط با حوادث ورزشي، مهم‌ترين عاملی است که افراد مبتلا به صرع را در انجام فعالیت های ورزشی مردد می کند.

محققان با انجام تحقیقات متعدد دریافتند که حدود ۷ درصد بيماران صرعي در اثر حوادث ناگهانی فوت مي‌کنند
که حوادث حین ورزش نیز درصد کمی از این افراد را شامل می شود.

به گفته محققان خطر مرگ يا آسيب، در ورزشکاران مبتلا به صرع که در فعاليت‌هاي منظم
يا مسابقه‌هاي ورزشي شرکت می کند تفاوت فاحشی با سایر افراد ندارد.

شکستگي بازو، شکستگي ران، شکستگي ترقوه و مچ پا از شایع ترین آسیب های ورزشی در افراد مبتلا به صرع است.

با توجه به اينكه تناسب اندام بيماران مبتلا به صرع در مقايسه با ساير افراد کم تر بوده و این افراد تحرک و فعالیت بدنی کمتری دارند،
قدرت عضلاني، قابليت انعطاف‌پذيري و ظرفيت قلبي – عروقي این افراد نسبت به سایر همسن و سالان خود کاهش می یابد.
بنابراین ضروری است که این افراد اهمیت بیشتری به ورزش و انجام فعالیت های بدنی مناسب شرایط خود دهند.

فعاليت‌هاي بدني منظم و ایمن موجب افزايش توانايي و قدرت عضلات، توده بدني، استقامت،
كنترل وزن و ظرفيت قلبي – عروقي و تنفسي در این افراد می شود.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *